Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2012

μετακαλοκαιρινή μελαγχολία.


Και βρισκόμαστε στο σημείο που ξυπνάς ένα πρωί και λες το καλοκαίρι τελείωσε κίκο .Ώρα να κάνεις πάλι τη βαλιτσούλα σου και να προετοιμαστείς για τη χρονιά που έρχεται.

Το καλοκαίρι φέτος ξεκίνησε με μια υπόσχεση και τελείωσε με τον ίδιο τρόπο. Υπόσχεση ότι θα χαμογελάμε περισσότερο. Παρά τις δυσκολίες και τα προβλήματα θα χαμογελάμε.


Ξέρω δεν είναι εύκολο άλλα όλοι μας έχουμε κάποιες στιγμές που ζήσαμε και μας κάνουν να χαμογελάμε. Για εμένα αυτές είναι ένα μπάνιο στη θάλασσα με φίλους μέχρι αργά το απόγευμα.


Μια βόλτα στα στενάκια του νησιού που μοσχομυρίζουν από τα λουλούδια.


Ένα βράδυ στο χωριό ξαπλωμένοι στο γρασίδι να συζητάς για τα όνειρα σου και τα σχέδια σου προσπαθώντας να απαθανατίσεις μια καλή φωτογραφία του φεγγαριού.(ακόμα και αν δεν τα καταφέρνεις)


 Μια ζεστή αγκαλιά από τη μαμά λέγοντάς σου ότι όλα θα πάνε καλά.


Και η ελπίδα για κάτι το καλύτερο. 


Για αυτά που σκεφτόμαστε όταν είμαστε μόνοι μας και μας κάνουν να χαμογελάμε σαν παιδιά.Για τα βαθύτερα όνειρα και τις επιθυμίες μας.Για αυτά που δεν τολμάμε να παραδεχτούμε ούτε στον ίδιο μας τον εαυτό.

Το καλοκαίρι τελείωσε αλλά θα έρθει και το επόμενο και το μεθεπόμενο.Αυτό που πρέπει να κάνουμε εμείς είναι να ζούμε την εκάστοτε στιγμή όσο καλύτερα μπορούμε με τους ανθρώπους που εμείς επιλέγουμε. Όποιος σας στεναχωρεί βγάλτε τον έξω από τη ζωή σας.

Και μην ξεχνάτε ε ΧΑΜΟΓΕΛΑΤΕ γιατί χανόμαστε!!!




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αναγνώστες

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Δεν θα πω ψέματα...την ιδέα για το blog την έκλεψα από έναν άλλον, που την έκλεψε από έναν άλλον και την έκλεψε από έναν άλλο.Επειδή θα πάθαινα νευρικό κλονισμό αν δεν τα έλεγα κάπου δημιούργησα αυτό blog.Πιο νευρική και φωνακλού πεθαίνεις!Εμμονή με το θέατρο και τα γλυκά.Αγαπώ τους ανθρώπους με μεγάλα όνειρα!